وقت بازی

 اردو - زبان پاکستان • وقت بازی

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
جمعه ۴ خرداد ۱۳۹۷

 اردو – زبان پاکستان

دسته بندی : مرجع بازی تاریخ : دوشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۶

اردو بخشی از گروه اندو-آریایی هست که زیر گروه زبانهای هند-ایرانی هست. زبان خودش ترکیبی از ترکی، فارسی، پشتو، عربی، سانسکریت و هندی هست. بزرگترین تاثیر از زبان ترکی و فارسی هست و به دنبال آن عربی و سانسکریت هست. اردو زیاد شبیه هندوستان هست (معمولا به عنوان هندی نامیده می شود). هندی دارای نفوذ سانسکریت افزایشی نسبت به اردو هست، اما نقل کردرانان اردو و هندی می توانند به آسودهی با کمی تلاش ارتباط برقرار کنند.

اردو به زبان "Or doo" تلفظ می شود که به معنی ارتش یا هویهست؛ این زبان در حدود ۱۰۰۰ سال پیش در زیر قاره هندوپک ایجاد انجام گرفته بود، زمانی که سربازان زبانهای مختلفی مانند ترکی، عربی، فارسی، سانسکریت، هندی و سایر زبانهای محلی را در آغوش حاکمان هند در طول جنگ آن زمان. این زمانی هست که مهاجمان آریایی از مرکز آسیا آمدند و سرزمین های بزرگ هند را فتح کـــردند. اینها حاکمان ممق بودند که با سواره نظام ترکیه از طریق افغانستان و به هند آمدند؛ هستخدام سربازان از مناطقی که از آنها گذشت از آن به بعد، زبان های زیادی در این ارتش صحبت می انجام گرفت که یک زبان جدید تتکمیل یافته بود. با ریشه های آن در موانع ارتش، به عنوان اردو شناخته انجام گرفت. نخستین حاکم مغول، زاهدالدین بابر بود و زمانی که به هند حمله کـــرد، دهها هزار سرباز ترکیه از اوتیمان به او فرستادند. ارتش بابر به طور عمده به زبان فارسی صحبت می کـــرد و گروه زیادی از نقل کردرانان پشتو که قبل از حمله به هند به همراه اسلحه های ترکی صحبت می کـــردند. در طول سال ها، اردو در سربازخانه های این سربازان شکل گرفت و در نهایت خود را در اکثر نقاط امپراطوری مغول، بویژه مسلمانان و اغلب در دادگاه های موگول که در آن فارسی صحبت انجام گرفت، سرقت کـــرد.

اردو زیاد نزدیک به هندی هست و گرامر تقریبا دقیقا همان هست. اردو با هستفاده از تعدادین نوشتار فارسی اسکریپت فارسی را برای فونتیک زبان های محلی آماده می کند. این اسکریپت همچنین به سبک Nastaliq اشاره دارد که واقعا اسکریپت Perso-Arabic هست. این از رهست به چپ نوشته انجام گرفته هست بر خلاف رومی که از چپ به رهست نوشته انجام گرفته هست.

زبان اردو زیاد از ۱۰۰ میلیون نفر به عنوان زبان نخست یا دوم صحبت می شود. اردو زبان ملی پاکستان و یکی از ۲۳ زبان حتمی هند هست. زبان حتمی پاکستان انگلیسی هست، اما اردو نیز به طور حتمی توسط سازمان های اجرای قانون و دولت های محلی مورد هستفاده قرار می گیرد. همچنین در بخش هایی از افغانستان و بنگلادش صحبت می شود. نقل کردرانان اردو نیز در اروپا، ایالات متحده آمریکا و خاورمیانه یافت می شوند. آن را در این مناطق گسترش داد به عنوان آقام به این قطعات به دنبال کار افزایش یافته هست.

اردو دارای چهار زبان اصلی Pinjari (Pin Ja ree)، رختا (Ray kha ta)، Deccani (Duck nee) و Khairboli (Khai Boalee) هست. Pinjari، Deccani و Rekta تقریبا ناپدید انجام گرفته اند، اما احتمالا با لهجه مدرن که Khairboli هست، ادغام انجام گرفته هست. رختا دارای بالاترین نفوذ فارسی بود و پس از آن خیربولی و دکانی. رکتای زبان شعر اردو هست و گویشی در نظر گرفته انجام گرفته هست. Khairboli Urdu مدرن بلندی هست و در کراچی، دهلی و لخنو صحبت می شود. Pinjari و Deccani که در مناطق حیدرآباد و اندرپادش در هند نقل کرد نقل کرد اند تقریبا ناپدید انجام گرفته اند.

گویش مدرن امروز اورده مدرن هست. افرادی که به این زبان صحبت می کنند نیز به عنوان اهل زبن (آقام زبان یا زبان) نامیده می شوند. افرادی که زبان اردو خود را به عنوان زبان نخست خود در اغلب مناطق پاکستان به زبان اردو صحبت می کنند. افرادی که در واقع زبان اردو را به عنوان زبان دوم خود صحبت می کنند، به ویژه در مناطق ناحیه پنجابی و پشتو زیاد متفاوت هستند. لهجه در مناطق پنجاب تحت تأثیر زبان پنجابی قرار گرفته و زیادی از کلمات پنجابی کلمه ی معمولی اردو را در این مناطق تشکیل می دهند. اشخاصی که پشتو هستند، لهجه زیاد خنثی دارند و زیاد واضح هستند. با این حال زیادی از نقل کردرانان پاشوت که به زبان اردو صحبت می کنند، اغلب جنس را در زبان اشتباه می گیرند. همچنین تاثیر قابل توجه انگلیسی در اردو در پاکستان و هند هست. واژه هایی مانند واردات، صادرات، واقعی (تلفظ ژن یون در هنگام هستفاده از اردو)، آشپزخانه، شیشه، مرغ، میز، ناهار و زیادی از کلمات دیگر به عنوان بخشی از روز اردو مدرن هستفاده می شود.

اردو نام خود را در سال ۱۷۵۱ نامگذاری کـــرد، زمانی که یک نویسنده زیاد معروف ساراجدین آروزو به این زبان به عنوان اردو اشاره کـــرد. نخستین کتاب اردو به نام "وه مجلس" (به معنای جمع آوری فعالیت ادبی) در سال ۱۷۲۸ و نخستین شاعر اردوی آمیر خوسترو (۱۲۵۳-۱۳۲۵ میلادی)